مدیریت ایجنت های هوش مصنوعی بیشتر از تقسیم یک کار میان چند مدل است. باید معلوم باشد چه کسی تصمیم نهایی را می گیرد، وضعیت در کجا نگهداری می شود، هر ایجنت به کدام ابزار دسترسی دارد و سامانه در چه نقطه ای متوقف می شود.
چه زمانی چند ایجنت لازم است؟
اگر یک ایجنت با ابزارهای روشن و دستور خوب کار را انجام می دهد، چند ایجنت معمولا فقط هزینه و نقاط خطا را بیشتر می کند. معماری چند ایجنتی زمانی منطقی می شود که دانش تخصصی، مالکیت ابزار، سطح دسترسی یا مسیرهای کاری واقعا جدا باشند. نمونه خوب، فرایندی است که یک ایجنت درخواست را تحلیل می کند، متخصص مالی محاسبه را انجام می دهد و متخصص حقوقی فقط بندهای قرارداد را بررسی می کند.
الگوی مدیر و متخصص
در این الگو، ایجنت مدیر هدف را می شکند، کار را به متخصص مناسب می سپارد و پاسخ ها را یکپارچه می کند. مزیت آن کنترل مرکزی و تجربه کاربری یکدست است. خطر اصلی این است که مدیر به گلوگاه تبدیل شود یا بدون داده کافی کار را اشتباه توزیع کند.
الگوی تحویل مستقیم
یک ایجنت پس از تشخیص نوع کار، کنترل گفتگو را به ایجنت دیگر تحویل می دهد. این الگو برای پشتیبانی چند حوزه مناسب است. قرارداد تحویل باید شامل خلاصه وضعیت، دلیل انتقال، داده مجاز و انتظار خروجی باشد؛ فرستادن کل تاریخچه هم پرهزینه است و هم احتمال نشت زمینه نامرتبط را بالا می برد.
اجرای موازی برای کارهای مستقل
اگر چند بررسی به هم وابسته نیستند، اجرای موازی زمان پاسخ را کم می کند. برای نمونه، تحلیل فنی، بررسی هزینه و کنترل ریسک می توانند هم زمان انجام شوند. مرحله جمع بندی باید تعارض میان پاسخ ها را تشخیص دهد و فقط کنار هم قرار دادن متن ها کافی نیست.
وضعیت مشترک یا پیام صریح؟
وضعیت مشترک ساده به نظر می رسد، اما تغییر هم زمان و داده کهنه می تواند مشکل بسازد. پیام صریح میان ایجنت ها قابل ردگیری تر است. در بسیاری از پروژه ها، ترکیب یک وضعیت مرکزی نسخه دار با پیام های ساختارمند، انتخاب متعادل تری است.
پنج قانون برای مدیریت پایدار
- هر ایجنت یک مسوولیت محدود و قابل توضیح داشته باشد.
- دسترسی ابزار بر اساس نقش جدا شود.
- تعداد رفت و برگشت، زمان و هزینه سقف داشته باشد.
- چرخه و تحویل تکراری تشخیص داده شود.
- تمام تصمیم ها زیر یک شناسه اجرا تریس شوند.
خطاهای رایج
ساخت چند شخصیت با دستورهای متفاوت، به تنهایی سیستم چند ایجنتی خوب نمی سازد. نقش های هم پوشان، حافظه مشترک بی قاعده و مدیر پرحرف هزینه را بالا می برند. ابتدا یک ایجنت بسازید، گلوگاه واقعی را پیدا کنید و فقط همان بخش را جدا کنید.